Ptactwo przy zbiornikach wodnych

Robiąca przysłowiowe kółka kukułka to, kojarząca się chyba wszystkim z nas, oznaka wiosny. Kukułka zwyczajna to wędrowny ptak średniej wielkości, który dumnie reprezentuje rodzinę kukułkowatych. Zasięg występowania kukułki zwyczajnej jest dosyć szeroki. Zamieszkuje ona strefę umiarkowaną oraz pokrytą lasami część Euroazji i Afryki. Występuje też na obszarach Azji i w Europie, w której dokładnie pomija tylko Islandię.

Nie da się jednoznacznie stwierdzić, jaka jest intensywność występowania tego gatunku na terenie naszego kraju, bowiem w niektórych rejonach jest on bardziej, a w innych mniej, liczebny. Przeważnie spotyka się go na niżowym obszarze kraju. Zamieszkuje on także rozmaite krajobrazy- począwszy od lasów oraz zadrzewień, przechodząc przez tereny rolnicze, kończąc na sąsiedztwie trzcinowisk rosnących przy wodnych zbiornikach.  Sylwetka kukułki zwyczajnej jest dosyć smukła.

Ptaki a woda

Jej ogon jest długi oraz klinowaty. Ubarwienie samca i samicy wyraźnie pozwala na rozróżnienie płci osobników. Samiec ma jasnoszarą powierzchnię ciała, głowę, szyję i pierś, zaś ogon jest dużo ciemniejszy, z białymi plamami , a także charakterystyczną pręgą końcową. Spód ciała zdobiony jest natomiast przez poprzeczne prążkowanie w kolorze biało-szarym. Samice posiadają natomiast typowy rdzawy nalot na szyi. Niejednokrotnie można spotkać także samicę, które posiadają na całej powierzchni ciała ciemne, poprzeczne prążkowanie.

Nasada dzioba oraz nogi u obydwu płci są w tym samym, żółtym kolorze. W tym samym kolorze są również tęczówki kukułki zwyczajnej. Kukułka zwyczajna, jako jeden z przedstawicieli kukułkowatych, jest przykładem pojawiającego się u ptaków zygodactyles, czyli charakterystycznego ukształtowania nóg. Dwa palce skierowane są do przodu, zaś dwa pozostałe w kierunku przeciwnym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *